എക്ഫ്രാസിസ് കവിതകൾ.Ekphrastic Poetry

ഡാവിഞ്ചിയുടെ മോണോലിസ,പിക്കാസോയുടെ വിപ്പിംഗ് വുമൺ, വാൻകോഗിന്റെ സൂര്യകാന്തി പൂക്കൾ, ദാലിയുടെ ക്രൂസി ഫിക്ഷൻ തുടങ്ങി വിഖ്യാത ചിത്രങ്ങൾ വിജയകുമാർ എന്ന ചിത്രസ്നേഹിയെ എത്രത്തോളം പ്രചോദിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ വാങ്മയ സാക്ഷ്യങ്ങളാണിതിലുള്ള നാലു കവിതകളും. എഴുത്തിൽ വ്യത്യസ്ത തലങ്ങൾ തേടുന്നവർക്കൊപ്പമാണ് മാലിറ്റ്.മാലിറ്റിന്റെ വായനക്കാർ ഈ വിശേഷപ്പെട്ട രചനകൾ സ്വീകരിക്കുമെന്ന് കരുതുന്നു.

ഗ്യാലറിയുടെ ഭിത്തിയോരത്തു

അവൾ കാത്തുനിന്നു

ആളുകൾ വന്നു പോകുമ്പോൾ

പക്ഷേ അവൾക്ക് താമസിക്കാൻ

നാല് ചുവരുകൾ

മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ

സുന്ദരി എന്ന് മാത്രം

വിളിക്കപ്പെടാൻ

ഓ, എന്തൊരു വിഡ്ഢിത്തമായ

വിലപേശലായിരുന്നു അത്

എന്തുകൊണ്ടാണ് അവൾ

പുഞ്ചിരിക്കാത്തത്?

എന്തെല്ലാം സങ്കടങ്ങളാണ്

അവൾക്കുണ്ടായത്?

കാഴ്ചക്കാർ ഗ്യാലറിയിൽനിന്നും

പിരിയുമ്പോൾ

ആ ഇരുളിന്റെ ഏകാന്തതയിൽ

അവൾക്കു പൊട്ടിക്കരയണം

നിനക്ക് എങ്ങനെ ധൈര്യം വന്നു!

എന്നെ ഇങ്ങനെ നോക്കുവാൻ

എന്റെ മുഖത്ത് തഴുകുമ്പോൾ

എന്താണ് നിങ്ങൾ കാണുന്നതു?

സ്നേഹം ഇവിടെ ത്യജിക്കുന്നു

നമുക്കിടയിൽ നഷ്‌ടമായ ഒരു ഹൃദയവും

വേദനിപ്പിക്കുന്ന ഓരോ നിലവിളിയെയും

സാന്ത്വനപ്പെടുത്തുന്നു

എന്റെ കണ്ണുനീർ നിങ്ങൾ

ലോകസത്യമായി കാണുക

നിങ്ങളുടെ അസ്വസ്ഥമായ

മനസ്സിന് ഒരിക്കലും

ആശ്വാസം നൽകാൻ

സൂര്യകാന്തി ഒരു തരത്തിൽ എന്റേതാണ്

ചൂടുള്ള സൂര്യൻ ഭൂമിയെ ചുംബിച്ചു

നിങ്ങളുടെ ജനനം വിശുദ്ധീകരിക്കാൻ,

ഞാൻ ഇന്ന് എന്റെ സൂര്യകാന്തി പൂക്കളെ

സങ്കടത്തോടെ കാണുന്നു

സന്തോഷത്തിന്റെ

പൊൻകിരണങ്ങളൊന്നുമില്ല,

എന്തെന്നാൽ, നിങ്ങൾ ചെടിയിൽ നിന്ന്

എന്റെ പുഷ്പം അറുത്തെടുത്തു.

നിങ്ങൾ എന്റെ പൂക്കളെ തടവിലാക്കി

സ്വതന്ത്രമായി

എന്റെ പൂക്കളെ കാണുവാൻ പോലും

നിങ്ങൾ അനുവദിക്കുന്നില്ല

തടവുമുറികളിൽ ദ്രവിച്ചുപോയ

എന്റെ ക്യാൻവാസുകൾ

നിങ്ങൾ എടുത്തുകൊള്ളൂ

പകരം എന്റെ പൂക്കളെ എനിക്ക് വിട്ടു തരൂ!

സൂര്യകാന്തി ഒരു തരത്തിൽ എന്റേതാണ്

ആ ഭ്രാന്തനും ഞാനും തമ്മിൽ

ഒരു വ്യത്യാസമേയുള്ളൂ. എനിക്ക് ഭ്രാന്തില്ല.

കണ്ടതും കണ്ടിട്ടില്ലാത്തതുമായ

ഏറ്റവും അപ്രാപ്യമായ പ്രദേശങ്ങൾ

കാണാൻ കണ്ണടച്ചിരിക്കേണ്ട,

മതിലുകൾ തുളച്ചുകയറാനും

തന്റെ സ്വപ്നത്തിലെ

എല്ലാ ഗ്രഹ ബാഗ്ദാദുകളും

സൃഷ്ടിക്കാൻ സങ്കൽപ്പിക്കാൻ

മാത്രം ഉള്ള മനുഷ്യന് എന്തിനാണ്

ഒരു ടെലിവിഷൻ ഉപകരണം?

യാഥാർത്യം ഇതാ നിന്റെ മുന്നിലുണ്ട്

സ്ത്രീയേ, ഇതാ, നിന്റെ മകൻ!

ഇതാ, നിന്റെ അമ്മ!